توصیه هایی برای جلوگیری از آسيب ديدن دوچرخه سواران

توصیه هایی برای جلوگیری از آسيب ديدن دوچرخه سواران

شرايط نامناسب دوچرخه و خسته شدن عضلات دليل عمده آسيب ديدن دوچرخه سواران است.

فيزيوتراپهاي "انجمن فيزيوتراپي آمريکا" در اين زمينه توصيه هايي به دوچرخه سوارن کرده اند. يکي از اعضاي apta (انجمن فيزيوتراپي آمريکا) ميگويد: اولين چيزي که ما از بيماراني که بر اثر دوچرخه سواري آسيب ديده اند ميخواهيم ، اين است که دوچرخه خود را چک کنند تا در شرايط مناسبي باشد، اگر دوچرخه وضعيت خوبي نداشته باشد باعث ايجاد مشکل ميشود.

بيشترين مشکلي که در دوچرخه آسيب ايجاد ميکند، ارتفاع زين است که يا زيادي بلند و يا زيادي کوتاه است. دسته دوچرخه نيز ممکن است زيادي بلند يا کوتاه باشد.

به دوچرخه سواران توصيه ميشود که کارهاي زير را انجام دهند.

زين: از ارتفاع زين مطمئن باشند. اگر زين در جاي مناسب نباشد، وزن زيادي بر رو دست، بازوها و کمر ميافتد. تراپيست، با اندازه گيري زاويه زانو ميتوانند ارتفاع مناسب مناسب زين را مشخص کنند. همچنين زين بايد فاصله مناسبي با دسته دوچرخه داشته باشد، اگر زياد نزديک باشد، وزن اضافه اي بر بازوها و ميانه کمر وارد ميشود و اگر زياد دور باشد. وزن اضافه بر پايين کمر و گردن وارد ميشود.

دسته دوچرخه: موقعيت دسته دوچرخه ميتواند بر دست، شانه ، گردن و کمر تاثير بگذارد. هر چقدر دسته بالاتر باشد وزن بيشتري به زين وارد ميشود. به طور کلي دوچرخه سواران قدبلندتر بايد دسته کوتاه تري داشته باشند که متناسب با ارتفاع زين باشد. اگر جايگاه دسته درست باشد، زاويه بين استخوان بازو و بدنه 90 درجه ميشود. اين زاويه براي دوچرخه سواران جاده ميبايست 25 تا 35 درجه و براي دوچرخه سواران تفريحي 35 تا 90 درجه باشد. دوچرخه سواران بايد بعد از هر تصادف يا افتادن دوچرخه خود را چک کنند.

رکاب : زاويه بين زانو و پدال نيز بايد اندازهگيري شود. هر چقدر اين زاويه به 35 درجه نزديکتر باشد، کارايي دوچرخه سوار بيشتر ميشود و فشار کمتري به زانو وارد ميشود. براي دوچرخه سواران جاده اي اين درجه بايد بين 30 تا 35 باشد. برا دوچرخه سواران تفريحي بايد 35 تا 45 درجه باشد. پدال زدن نياز به مهارت هوازي دارد. شما بايد بتوانيد در هر دقيقه 80 تا 90 دقيقه پدال بزنيد. پدال زدن با اين سرعت احتمال آسيب ديدگي را کم ميکنند.

شرايط فيزيکي: انعطاف پذير همسترينگ ، عضله چهار سر و عضله سريني برا دوچرخه سواري مهم است. اين عضلات قدرت را براي پدال زدن فراهم ميکنند تغييراتي در قدرت و انعطاف پذيري دوچرخه سواران ميتواند بر توانايي آنها تاثير بگذارد. دوچرخه سواران ميتوانند از لوازم جانبي براي بهتر شدن کارايي خود استفاده کنند. شرايط مناسب دوچرخه ميتواند ناراحتي را کمتر کند و از آسيب ديدگي جلوگيري کند.

Apta توصيه هايي براي جلوگيري از آسيب ديدگي ها کرده است.

- به طور مداوم جايگاه دست را تغيير دهيد تا بالا تنه راحتتر باشد.
- هنگامي که پدال ميزنيد. بايد زانويتان کمي خم شود. سعي کنيد هنگام پدال زدن لگن را تکان ندهيد.

- دلايل دردهاي زانو بر اثر دوچرخه سواري عبارتند از : زين بسيار کوتاه، پدال زدن با سرعت کم، استفاده بين از حد از عضله چهار سر ، عدم تعادل، عضلات در پاها.

- دلايل اصلي گردن درد در دوچرخه سواري عبارتند از: جايگاه نامناسب دسته و زين که معمولا پايينتر از حد مناسب است.

- دلايل اصلي کمر درد. همسترينگ بدون انعطاف، استفاده بيش از حد از عضلات چهار سر، قدرت کم عضلات کمر، دسته بسيار پايين.

- دلايل اصلي پارگي همسترينگ، همسترينگ بدون انعطاف ، زين بالا ، قدرت کم همسترينگ.

- دلايل اصلي دست درد و پا درد. جايگاه نامناسب زين و دسته و استفاده بيش از حد از عضلات.

فيزيوتراپها ميتوانند بدون جراحي تا حدودي دردها را کم کنند و دامنه حرکت را بالا ببرند. هدف فيزيوتراپي بالا بردن سلامت و کيفيت زندگي است.

نظرات بازدیدکنندگان